Je lijf als kompas: waarom voelen richting geeft
- Lars van der Wielen

- 4 dagen geleden
- 1 minuten om te lezen
We zijn gewend geraakt om ons leven te leiden vanuit het hoofd. Denken, plannen, analyseren, oplossen. En dat is niet verkeerd. Het hoofd is een krachtig instrument.
Maar het wordt ingewikkeld wanneer het hoofd het stuur volledig overneemt. Wanneer je vooral leeft op ratio, op wat moet, op verwachtingen. En ondertussen steeds minder voelt wat er in jou gebeurt.
Haptonomie nodigt uit tot iets anders: leven van binnenuit.
Je lijf is daarin geen bijzaak. Het is je kompas.
Het lichaam liegt niet
Je lichaam is eerlijk. Altijd.
Waar je hoofd nog kan zeggen: āHet valt wel mee.ā āEven doorzetten.ā āDit hoort erbij.ā
Zegt je lijf misschien al weken:
ik ben moe
ik ben gespannen
ik trek dit niet
ik heb rust nodig
ik mis ruimte
Alleen⦠we luisteren vaak pas laat.
Voelen is geen zwakte, het is informatie
Veel mensen denken dat voelen iets softs is. Maar voelen is vooral: waarnemen.
Het lichaam geeft voortdurend signalen over:
je grenzen
je energie
je veiligheid
je verlangen
je richting
Als je opnieuw leert luisteren, ontstaat er helderheid.
Niet omdat je alles meteen weet. Maar omdat je weer contact maakt met wat klopt.
Een kleine oefening
Sta vandaag eens stil en vraag jezelf:
Waar voel ik ruimte?
Waar voel ik spanning?
Wat gebeurt er in mijn adem?
Je hoeft niets te veranderen. Alleen aanwezig zijn.
Dat is de eerste stap: je lijf weer meenemen in je leven.

Opmerkingen